Kaplica pod wezwaniem św. Katarzyny Sieneńskiej (Zbaraskich) w kościele św. Trójcy

Barokowa kaplica św. Katarzyny ze Sieny w kościele św. Trójcy, została wzniesiona z fundacji kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego (zm. 1631) w latach 1628-1633 jako mauzoleum rodowe 

           Projektantem był przypuszczalnie Mattea Castella albo Constante Tencalla, architekt królewski, budowana przez muratorów włoskich Andrzeja i Antoniego Castellich. Kaplica wznosi się na planie wydłużonego prostokąta i nakryta jest kopułą o rzucie eliptycznym, na bębnie z latarnią. Wnętrze wykonane z czarnego marmuru, tylko do detali użyto marmurów różowych.

           Naprzeciw wejścia znajduje się ołtarz wczesnobarokowy z 2. ćwierci wieku XVII. W polu środkowym obraz Teodora Baltazara Stachowicza ukazujący Wizję św. Katarzyny Sieneńskiej. Po obu stronach obrazu stoją posągi św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Katarzyny Sieneńskiej.

           Po prawej stronie ołtarza nagrobek Jerzego Zbaraskiego (zm. 1613), wzniesiony staraniem Stanisława Warszyckiego, wojewody mazowieckiego, a po lewej Krzysztofa Zbaraskiego (zm. 1627), koniuszego koronnego.

           Sztukaterie wykonano około 1632 roku. Kaplicę zamyka krata z 1881 roku osadzona na marmurowej balustradzie.

źródła:

Katalog Zabytków sztuki w Polsce, t. IV, Miasto Kraków, część III Kościoły i klasztory Śródmieścia, 2

Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Warszawa-Kraków 1997