Wojciech Celesta
(? - między 25 października a 5 listopada 1638 Kraków)
kupiec krakowski
rodzina
z rodziny Celestów, herbu własnego Celesta
syn Jana
brat Jakuba
poślubił Zofię, dzieci: Kasper, rajca i burmistrz; Jan, ksiądz doktor obojga praw i altarysta w kościele katedralnym (1654 rok); Wojciech, dominikanin; Jakub, ławnik miejski (zm. 1668 rok); Jadwiga, żona Krzysztofa Krauza; Katarzyna, żona Franciszka Kortyna
biogram
Do Krakowa przybył z bratem Jakubem. Otrzymawszy prawo miejskie, szybko rozpoczął karierę publiczną. Został wybrany do rady miejskiej, obejmując stanowisko po zmarłym Joachimie Ciepielowskim. Archiwalne źródła potwierdzają jego pięciokrotny udział w radzie urzędującej, gdzie – zgodnie z ustaloną rotacją – pełnił również obowiązki burmistrza, zmieniając się w tej roli z innymi rajcami.
Prowadził szeroko zakrojoną działalność handlową, a jednym z jego głównych partnerów był Gdańsk. Drogą wodną, przez Wisłę, transportował tam między innymi ołów, miedź oraz wyroby żelazne. W połowie XVII wieku dostarczył do portu aż 53 000 cetnarów ołowiu, co plasowało go w czołówce największych eksporterów tego surowca z południowej Polski. Był jednym z najbardziej aktywnych hurtowników w Krakowie, a dodatkowo zyskał monopol na dochodowy handel śledziami w mieście i jego okolicach. Część interesów prowadził najprawdopodobniej wspólnie z bratem, Jakubem.
Zdołał zgromadzić znaczny majątek. Był właścicielem co najmniej dwóch kamienic przy ulicy Mikołajskiej (dzisiejsze numery 10 i 12), które po jego śmierci odziedziczyła żona, Zofia. Pełnił również funkcję edyla przy kościele Mariackim, współpracując w tym zakresie z Janem Wizembergiem.
Zawarł umowę z Jurkiem Nitrowskim z Lewoczy, organmistrzem, na wykonanie organów dla kościoła Mariackiego – za kwotę 950 złotych polskich, płatną w czterech ratach. Wraz z bratem zapisał także 2 000 złotych na zakup instrumentów muzycznych, z czego rocznie wypłacano 280 złotych. W testamencie przeznaczył również 1 000 złotych na rzecz jednej z tamtejszych altarii. Za prowizorstwa jego i Jana Wizemberga w kościele Mariackim dodano istniejącemu chórowi zespół instrumentalny składający się z siedmiu muzyków: trzech skrzypków, trzech puzonistów i organisty.
Pochowany w kościele Mariackim.
kalendarium
1620 – przyjęty do prawa miejskiego
1621 – ławnik
1623 I - 1638 – rajca
1623, 1627, 1628, 1633, 1637 – burmistrz
1638 VI 4 – podpisał kontrakt z Jurkiem Nitrowskim z Lewoczy
źródła:
Janina Bieniarzówna, Jan M. Małecki, Dzieje Krakowa, t. 2, Kraków 1984
Tomy – Poczet krakowski