Sławomił Bożydar Stanisław Celiński
(17 maja 1852 Warszawa – 14 maja 1918 Warszawa)
rzeźbiarz, inżynier i architekt
rodzina
herbu Zaremba
syn Józefa i Leokadii z Jaksa Kwiatkowskich
biogram
Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza, Walerego Gadomskiego i Jana Matejki. Po ukończeniu szkoły uzyskał stypendium rządowe i wyjechał kontynuować studia na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie studiował w pracowni Kaspara Zumbuscha. W międzyczasie podróżował do Włoch. Pracował w fabryce fajansów w Nieborowie, w fabryce terakoty i majoliki Pawła Puzyny w Grujach na Litwie i w fabryce porcelany w Petersburgu, budował kolej w Mandżurii i zatrudniony był jako architekt w Stanach Zjednoczonych.
Tworzył popiersia, medaliony, rzeźby figuralne i nagrobkowe. Z jego udokumentowanego dorobku zachowało się niewiele prac, świadczą one o dużym talencie i biegłości rzeźbiarza.
wybrane prace:
1890 – płaskorzeźba z popiersiem dr. S. Botkina, która znajduje się do dziś na gmachu szpitala im. Botkina w Moskwie
1891 – popiersie chirurga dr. Je. Bogdanowskiego do westybulu petersburskiej Akademii Wojskowo-Medycznej
1892 – biust portretowy malarza, archeologa i profesora Fiodora Sołncewa
1893 – zdjął maskę pośmiertną z Piotra Czajkowskiego
1910 – Świst i poświstok w MN w Warszawie
kalendarium
1868-1874 – studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych
1874 – uzyskał stypendium i wyjechał do Wiednia
1875-1877 – w pracowni Kaspara Zumbuscha
1877 – wyjechał do Wenecji, Florencji i Rzymu
1877 – powrócił do Krakowa
1878 – wyjechał do Warszawy
1882 – objął kierownictwo fabryki ceramicznej w Nieborowie, potem w Grujach
1889 – modelator w petersburskiej Cesarskiej Fabryce Porcelany
1892, 1894, 1898 – brał udział w wystawach petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych
1899-1902 – pracował przy budowie linii kolei w Mandżurii
1902 – osiadł na stałe w Warszawie
źródła:
Helena d’Abancourt, Celiński Sławomir, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 3, Kraków 1937, reprint Kraków 1989
A. Melbechowska-Luty, Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, Wrocław 1971