Konstanty Leon Chwalibogowski
(1792 Mikulińce – 22 września1850 Paryż)
polityk, prawnik, prokurator
rodzina
herbu Korab
ziemianin
syn Kazimierza i Marianny z domu Czarnieckiej, herbu Łodzia
brat Józefa Szymona (1790-1841)
w 1819 roku poślubił Józefę Wasserab (1796-1887), dzieci: Józefa Wiktoria (1820-1848), mąż Franciszek Keller; Kazimierz (1822-1847); Stanisław (1822-1875), żona Stanisława Macewicz; Władysław, żona Marianna Łucja Sławińska; Tekla, mąż Stanisław Dylewski; Ludwika, mąż Bolesław Ignacy Kałuski; Helena, mąż Stanisław Holtzer; Stefan (1830-1853); Zygmunt (1832-1898), żona Laika Ludwika Schertzenlechner; Bolesław (1837-1913), żona Marianna Wolska; Leona, mąż Stanisław Pietrasiewicz
biogram
Zaczął w Krakowie karierę za rządów Księstwa Warszawskiego od posady kopisty przy Trybunale. Ruchliwy i sprytny dostał się do Zgromadzenia Reprezentantów, gdzie został wybrany do komisji prawodawczej i był przywódcą krakowskiego stronnictwa mieszczańskiego. Zasiadał w Izbie Reprezentantów Wolnego Miasta Krakowa przez 9 kolejnych kadencji, bywał wielokrotnie jej sekretarzem i nieraz przeciwstawiał się skutecznie projektom idącym z Senatu, oponent Wodzickiego.
Szybko awansował w hierarchii sądowej i został prokuratorem Trybunału I Instancji Wolnego Miasta Krakowa. Z urzędu stworzył dla siebie źródło nielegalnych dochodów, zaczął szybko robić fortunę zakupując dobra i realności w mieście, był właścicielem i inicjatorem przebudowy kamienicy przy ul. św. Jana nr 13 (Kamienica Chwalibogowskiego lub Pałac Przebendowskich), w Okręgu Krakowskim miał aż trzy wsie.
Skoligacony z członkami sejmu doprowadził do tego, że znaczną część wybieralnych urzędów otrzymali jego krewniacy i przyjaciele. Z ich pomocą bezkarnie działał przez dziesięciolecie i dopiero rewizja procesu niejakiego Gołkowskiego, uwolnionego z braku dowodów winy, odkryła cały proceder bezprawia i nadużyć popełnianych przez prokuratora i jego pomocników. Między innymi okazało się, że fałszywe świadectwa wymuszali kijami.
Proces rewizyjny Gołkowskiego spowodował aresztowanie prokuratora, który oskarżony o nadużycia i łapownictwo, został przez Najwyższy Sąd Sejmowy skazany na 1 rok ciężkiego więzienia, a prezes Senatu odmówił przedłożenia wniosku o ułaskawienie. Równocześnie z nim usunięto z posady dyrektora policji, Antoniego Kosteckiego oraz złożono z urzędu czterech senatorów i dwóch sędziów trybunału.
kalendarium
1817–1825 – zasiadał w Izbie Reprezentantów
1827-XI – został oskarżony o „nadużycie władzy przez wymuszenie datków pieniężnych” i skazany na rok ciężkiego więzienia
źródła:
Janina Bieniarzówna, Jan M. Małecki, Dzieje Krakowa, t. 3, Kraków, 1979
Szczęsny Wachholz, Rzeczpospolita Krakowska: okres od 1815 do 1830, Warszawa 1957
Ewa Kajdańska, Z dziejów Wolnego Miasta Krakowa, t. 3, Częstochowa 2009
Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Warszawa-Kraków 1997