Jan Cini de Senis
Senensis, Jan Giovanni, Joannes, Hanus
(między 1490 a 1495 Settignano koło Florencji - około 1565 Kraków lub Wilno)
włoski architekt i rzeźbiarz
rodzina
syn Matteo di Cini i Margarety di Gabrielli di Giovanni Bighelari
poślubił Magdalenę, Polkę, dzieci: Severino i Catherinę, jej mąż Janus, został muzykiem na dworze królewskim
biogram
Początkowo współpracował z zespołem Bartłomieja Berreciego na dworze króla Zygmunta I Starego i Zygmunta II Augusta w Krakowie, następnie pracował w spółce architektoniczno–rzeźbiarskiej z B. de Gianotisem i Filipem z Fiesole, później został muratorem i budowniczym królewskim. Pracował także dla wyższego duchowieństwa, rodów magnackich i mieszczan.
Pod kierunkiem B. Berreciego wykonywał w katedrze wawelskiej baldachim nad sarkofagiem Władysława Jagiełły oraz uczestniczył w pracach przy wznoszeniu i dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej. Współpracował przy dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej oraz przy budowie willi Decjusza na Woli Justowskiej.
Przebywał też w Płocku, gdzie pracował przy przebudowie zniszczonej w pożarze katedry, a także przez dłuższy czas kierował dużym zespołem budowlano–rzeźbiarskim w Wilnie.
W Wilnie pracował przy odbudowie katedry, rozbudowie zamku dolnego i kościoła św. Anny i św. Barbary. Prawdopodobnie jego dziełem jest drewniany ołtarz główny z katedry wawelskiej (obecnie w kościele w Bodzentynie).
W Krakowie posiadał dwa domy za bramą Mikołajską, był właścicielem nieruchomości w Wilnie.
wybrane prace:
1519–1524 – wytworny renesansowy baldachim nad sarkofagiem króla Władysława Jagiełły, ufundowany przez króla Zygmunta I Starego
1521 – nagrobek biskupa J. Konarskiego w Katedrze na Wawelu
1522 – nagrobek biskupa Jana Lubrańskiego w katedrze w Poznaniu
1524–1529 – współpracował przy dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej
1533 – wraz z B. de Gianotisem i Filipem da Fiesole współpracował przy budowie willi Decjusza na Woli Justowskiej
1533–1540 – projektował nagrobek Krzysztofa Szydłowieckiego w kolegiacie w Opatowie
1543 – nagrobek biskupa Stanisława Oleśnickiego w katedrze w Poznaniu
1545 – sklepienie katedry w Wilnie ( nie zachowane)
1546–1552 – wraz z J. M. Padovano wykonał nagrobek Elżbiety, żony Zygmunta Augusta
1550 – wapienny nagrobek koniuszego koronnego Augustyna Kotwicza w Bazylice Bożego Ciała w Krakowie
kalendarium
1504 – przeprowadził się wraz z ojcem z Settignano do Sieny
1519 – przybył do Polski
1519–1529 – rzeźbiarz w służbie Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta
1529 – wyjechał do Sieny
1531 – wrócił do Polski
1531–1541 – pracował wspólnie z B. de Gianotisem i Filipem z Fiesole
1531–1534 – pracował w Płocku przy odbudowie katedry po pożarze
1532 – otrzymał obywatelstwo Krakowa
1541 – w Wilnie
1547–1554 – pracował w Wilnie przy rozbudowie kościołów św. Anny i św. Barbary
1550 – przeniósł się na stałe do Wilna
źródła:
Stanisław Cercha i Feliks Kopera, Nadworny rzeźbiarz króla Zygmunta Starego Giovanni Cini z Sieny i jego dzieła w Polsce, Kraków 1916
Andrzej Fischinger, Giovanni Cini, [w:] „Słownik Artystów Polskich”, t. 1, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1971
S. Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954
A. Chmiel, Źródła do historii sztuki i cywilizacji w Polsce, Kraków 1911
Słownik biograficzny historii Polski, Ossolineum, Wrocław 2005