Sebastian Cyrus

(około 1550 – 8 czerwca 1608 Kraków)

prefekt spichrzów miejskich, ławnik, wójt 

rodzina

z rodziny Cyrusów

syn Jana (? – 1560 IX 19), ławnika krakowskiego i Heleny Fogelweder

brat Stanisława, Jana

4 marca 1590 roku poślubił Annę Hallerównę

dzieci: Stanisław (? – 1637); Justus, Jost (? – 1649), poślubił Zofię Mariannę Szczerbic herbu Jelita; Samuel (? – 1628), wójt krakowski; Ludwik; Małgorzata (poślubiła Mucciego); Jan; Anna; Sebastian, w 1614 V 11 – poślubił Annę Delpaczównę (Delpace)

biogram

           Sebastian Cyrus należał do tego typu krakowskich mieszczan z przełomu XVI i XVII wieku, którzy potrafili połączyć handel z karierą urzędniczą – i właśnie dzięki temu stawali się „ludźmi od spraw najważniejszych”. W źródłach biograficznych występuje jako zamożny kupiec oraz urzędnik miejski: prefekt (zwierzchnik) miejskich spichrzów, ławnik i rajca, a także urzędnik związany z sądem wyższego prawa magdeburskiego na zamku krakowskim. W tym zestawie funkcji najbardziej „konkretna” dla codzienności miasta była piecza nad spichrzami – bo spichlerz miejski to nie romantyczny magazyn zboża, tylko realne narzędzie bezpieczeństwa: zapasy, kontrola jakości, pilnowanie obrotu, reagowanie w latach drożyzny. W Krakowie spichlerz miejski był wręcz częścią serca administracyjnego miasta: stał przy Rynku Głównym, przylegał do ratusza (choć sam budynek spichlerza przetrwał do XIX wieku, kiedy go rozebrano).

            O samym Cyrusie wiemy z zachowanych, łatwo dostępnych opisów tyle, ile zwykle przetrwało o mieszczanach z elity: kilka pewnych dat i urzędów oraz sieć powiązań rodzinnych. Jednocześnie to właśnie mniej więcej w tych dekadach Kraków, mimo że polityczny ciężar powoli przesuwał się ku Warszawie, pozostawał wielkim ośrodkiem handlu i administracji, z silną radą miejską wybieraną z wąskiego kręgu patrycjatu. W takim świecie Cyrus mógł zrobić karierę tylko wtedy, gdy miał i kapitał, i zaufanie – a funkcja prefekta spichrzów zakładała oba te elementy: zarządzanie dobrem wspólnym i odporność na pokusy, bo zboże w mieście to polityka.

            Był właścicielem dworu na Biskupiem oraz kamienic przy ulicy Floriańskiej, widoczny w materiale Muzeum Krakowa jako darczyńca 11 srebrnych monet. 

kalendarium

1579 – prefekt spichrzów miejskich

1590-1608 – wójt sądu

źródła:

Krystyna Pieradzka, Cyrus Sebastian, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 4, Kraków 1938

W. Komorowski, A. Sudacka, Rynek Główny w Krakowie, Wrocław 2008 

Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Warszawa-Kraków 1997