Karol Dankwart
Danquart, Tanquart
(około 1650 - 24 maja 1704 Nysa)
szwedzki malarz
rodzina
ze szlacheckiej lub patrycjuszowskiej rodziny, syn pułkownika wojsk szwedzkich
w 1686 roku w Głogowie ożenił się z Barbarą Elżbietą, córką miejscowego chmielarza Casparusa Gurcke
w 1695 roku ożenił się kolejny raz w Nysie
ojciec córki Barbary (1687) z pierwszego małżeństwa i dwóch synów: Jana Juliana (1696) oraz Jana Jakuba (1698)
biogram
Działał na przełomie XVII i XVIII wieku, pracował artystycznie głównie na Śląsku – w Nysie, Otmuchowie, Kłodzku, później w Częstochowie, Krakowie i Poznaniu.
Pobierał nauki malarskie u Martina Antona Lublińskiego oraz Giovanniego Tencalli w Ołomuńcu. Zawodowo był związany z dworem biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika von Neuburg, rezydującego na stałe w Nysie, gdzie pełnił funkcję nadwornego malarza. Z czasem pracował także jako malarz Jana III Sobieskiego i stworzył dekorację malarską wnętrza bazyliki NMP na Jasnej Górze. Karla Dankwarta uważa się za jednego z pionierów iluzjonistycznego, trójwymiarowego malarstwa w Europie Środkowej.
Tworzył również na zlecenie jezuitów z Kłodzka i Nysy. W kłodzkim kościele jezuickim wykonał cykl czternastu fresków, natomiast w Nysie ozdobił polichromiami wnętrze kościoła Wniebowzięcia NMP przy Rynku Solnym. Ponadto namalował kilkanaście obrazów olejnych przeznaczonych do refektarza kolegium jezuickiego (dzisiejsza aula „Carolinum”). Z urodzenia Szwed, niegdysiejszy innowierca, teraz prawdziwy kościoła rzymskiego wyznawca - napisali w swojej kronice jezuici, dla których wykonał wiele obrazów i polichromii w ich nyskim i kłodzkim kościele.
W Krakowie był autorem dekoracji w kościele św. Anny (wraz z Baltazarem Fontaną, Karolem i Innocentym Montim). Pracował także w kaplicy św. Jacka w kościele Dominikanów i prawdopodobnie w kościele św. Andrzeja.
wybrane prace:
1689 - malowidła w medalionach sklepienia kościoła Jezuitów w Nysie
1693 - cykl Salve Regina 14 obrazów maryjnych i freski głównej nawy fary w Kłodzku
1693-1694 - polichromia sklepień fary w Otmuchowie
1694-1695 – polichromia sklepień bazyliki jasnogórskiej w Częstochowie
1696-1703 - malowidła w prezbiterium (Niepokalane poczęcie), nawie głównej (wizje apokaliptyczne), kopule (Jerozolima Niebiańska) oraz kaplicach: św. Jana (sceny z życia św. Jana) i św. Krzyża (Wniebowzięcie, sceny z dziejów Krzyża Świętego, obraz olejny Chrzest Chrystusa w Jordanie w ołtarzu bocznym w kościele akademickim Św. Anny w Krakowie
1701 - pracował w kaplicy św. Jacka w kościele Dominikanów (polichromia oraz malowidła w kopule)
1701 – wykonał freski w kościele Jezuitów (obecnie farnym) w Poznaniu
1702 - prawdopodobnie wykonał polichromię w kościele św. Andrzeja wyobrażającą w kopule Sąd Ostateczny, a w prezbiterium apoteozę śś. Klary, Salomei i Kingi z Koronacją Madonny w absydzie
kalendarium
około 1683 – pracował dla jezuitów w Znojmie
około 1690 – nadworny artysta biskupa wrocławskiego i palatyna reńskiego Franciszka Ludwika von Neuburga
przed 1694 – dokonał konwersji na katolicyzm
1694-1695 – pracował w Częstochowie
1696-1703 – pracował w Krakowie
źródła:
Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Warszawa-Kraków 1997
Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011
Edward Rastawiecki, Słownik malarzów polskich tudzież obcych w Polsce osiadłych lub czasowo w niej przebywających, Warszawa 1850
Ptak-Gusin Anna, Między Śląskiem a Małopolską. Podróże artystyczne Karola Dankwarta, [w:] Między Wrocławiem a Lwowem. Sztuka na Śląsku, w Małopolsce i na Rusi Koronnej w czasach nowożytnych, Wrocław 2011
Andrzej Kozieł, Szwed i jezuici. Karl Dankwart i jego nieznane prace malarskie dla nyskich i kłodzkich jezuitów, [w:] JanHarasimowicz, Piotr Oszczanowski, Marcin Wisłocki (Hrsgg.): Po obu stronach Bałtyku. Wzajemne relacje między Skandynawią a Europą Środkową, tom I, Wrocław 2006
Prószyńska Z. i in., Dankwart Karol. [w:] Jolanta Maurin-Białostocka i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Wrocław 1975
Karpowicz M., Karol Dankwart, malarz znany i nieznany, [w:] Willmann i inni. Malarstwo, rysunek i grafika na Śląsku i w krajach ościennych w XVII i XVIII wieku, Wrocław 2001