Jerzy Dobrzański

Ruruś

(11 czerwca 1923 Kraków – 26 sierpnia 2013 Kraków)

inż. mechanik, kierowca rajdowy 

rodzina

jego ojciec prowadził warsztat samochodowy i zajmował się transportem

poślubił Danutę (1929-2010)

biogram

           Przed wybuchem wojny aktywnie uprawiał sport — grał w piłkę nożną jako bramkarz Juvenii Kraków oraz trenował tenis. W czasie okupacji został aresztowany przez gestapo i do końca wojny przebywał w obozach koncentracyjnych: najpierw w Gross-Rosen, a następnie w Oranienburgu, gdzie działał w obozowym ruchu oporu.

           Po wojnie zajął się działalnością gospodarczą. Prowadził przedsiębiorstwa transportowe, a jako rzemieślnik wytwarzał elementy kooperacyjne dla Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu. Założył stację obsługi aut posiadającą autoryzacje BMW, Forda i Opla, a następnie otworzył w Krakowie pierwszy profesjonalny salon sprzedaży samochodów marek BMW i Opel. W kolejnych latach prowadził salony i serwisy m.in. BMW, Forda, Opla, Chevroleta i Mini. Utworzona przez niego spółka Euromarket do dziś posiada autoryzacje BMW, Chevroleta, Mini i Opla.

           Swoją sportową pasję kontynuował w motoryzacji. Początkowo startował w rajdach i wyścigach motocyklowych na maszynach Rudge i BMW, m.in. w Rajdzie Tatrzańskim, a następnie rozpoczął karierę kierowcy rajdowego. Na początku lat 50. wstąpił do Automobilklubu Krakowskiego, a w latach 70. reprezentował również Automobilklub „Stomil” w Dębicy.

           Odnosił sukcesy w Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Polski, zdobywając tytuły mistrza kraju w różnych klasach, startując m.in. Fiatem 600 i BMW 700 Sport. Jego pierwszym zagranicznym startem był udział — wspólnie z Krzysztofem Komornickim — w Rajdzie Pucharu Polski i Przyjaźni na trasie Moskwa–Warszawa–Berlin–Praga. Brał udział w najważniejszych rajdach świata, takich jak Akropolis, Adriatyk, Alpenfahrt, Rajd Genewski, Gran Premio Argentina, Londyn–Sahara–Monachium, Lyon–Stuttgart, Monte Carlo, Pneumant, Press on Regardless, Rideau Lakes czy Tour d’Europe. Wielokrotnie pełnił również rolę pilota Sobiesława Zasady. Jeszcze do końca lat 90. z powodzeniem startował w Rajdach Żubrów.

          Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera BB, rząd północny, grobowiec Dyduchów).

wybrane tytuły:

1960, 1962, 1963 - zdobywał tytuł mistrza Polski

1961 - trzecie miejsce w klasie III-IV

1965 - wicemistrz Polski

1967 - w Rajdowych Mistrzostwach Europy zajął piąte miejsce w grupie pierwszej

1973 - członek zwycięskiego zespołu, który ustanowił trzy rekordy prędkości Polskim Fiatem 125p

2007 – książka Pod skrzydłami Opatrzności. Rajd przez życie

kalendarium

1943 - aresztowany przez gestapo 

1946 – startował motocyklem w wyścigach ulicznych

1954 - zaczął jeździć samochodem w zawodach rajdowych

1960–1977 - startował w z sukcesami w Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Polski

1973 - odznaczony złotym medalem za wybitne osiągnięcia sportowe

1975 - Zasłużony Mistrz Sportu

2008 – za wspomnieniową książkę Pod skrzydłami Opatrzności. Rajd przez życie otrzymał nagrodę Złotego Koła w konkursie Polskiego Związku Motorowego

źródła:

Dobrzański Jerzy 11.06.1923-26.08.2013r. [w:] www.kwa-kwa.pl. [dostęp 2018-08-29]