Dzisiejsza data:
Jan Franciszek Drewaczyński

brat Fra Angelico, Angelik

(27 stycznia 1826 Warszawa – 18 lutego 1899 Kraków)

malarz, rysownik, tercjarz dominikański 

rodzina

syn Michała i Emilii z Lajkowskich

brat Agnieszki Pauliny i Feliksa Wincentego żonatego z Dezyderią Elżbietą Olańską

biogram

           Początkowo pobierał prywatne lekcje malarstwa u Aleksandra Kokulara, a według Wojciecha Gersona być może także u Antoniego Blanka. Następnie podjął studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Jana Feliksa Piwarskiego, gdzie tworzył akademickie studia rysunkowe i malarskie o tematyce mitologicznej, symbolicznej i religijnej. Po zwiedzeniu galerii malarstwa w Dreźnie postanowił poświęcić się przede wszystkim sztuce sakralnej.

           Na zlecenie Aleksandra Przezdzieckiego przebywał w Częstochowie, gdzie sporządzał rysunki obiektów ze skarbca jasnogórskiego, takich jak relikwiarz czerwiński, monstrancja, relikwiarz Zygmunta I, buławy hetmańskie, rękojeść miecza Stefana Batorego oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Następnie udał się do Rzymu, zatrzymując się po drodze – również na prośbę Przezdzieckiego – w Osjaku na Węgrzech. W Wiecznym Mieście kształcił się pod kierunkiem Johanna Friedricha Overbecka.

            Utrzymywał bliskie kontakty z polską kolonią w Rzymie, m.in. z Zofią z Branickich Odescalchi, Dorotą z Jabłonowskich Malatesta, generałem Józefem Szymanowskim oraz przyszłym kardynałem Włodzimierzem Czackim. Dzięki jego poparciu został przyjęty do zakonu dominikanów jako tercjarz, bez składania ślubów zakonnych. Przyjął imię Fra Angelico i zamieszkał w klasztorze dominikanów przy kościele św. Sabiny na Awentynie. Tworzył tam obrazy o tematyce religijnej oraz sceny z życia zakonnego, specjalizując się w malarstwie sakralnym inspirowanym stylem nazareńczyków.

           Na polecenie zakonu przybył do Krakowa, aby uczestniczyć w odbudowie kościoła św. Trójcy. Osiedlił się w klasztorze dominikańskim, gdzie malował obrazy dla krakowskich świątyń. Zajmował się również renowacją klasztornej galerii dzieł Tomasza Dolabelli oraz kilku obrazów z kościoła św. Trójcy. W późniejszym czasie ponownie przebywał w Rzymie, towarzysząc kardynałowi Albinowi Dunajewskiemu.

           Kilka jego obrazów zachowało się w krakowskim klasztorze dominikańskim, jeden jest w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, a zbiór rysunków z czasów studenckich w Muzeum Narodowym w Warszawie. Ponadto jego rysunki zabytków skarbca jasnogórskiego zostały opublikowane w postaci 14 litografii w albumie A. Przezdzieckiego i E. Rastawieckiego.

           Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera VIII, grobowiec dominikanów).

wybrane prace:

1852 - rysunki zabytków skarbca jasnogórskiego 

1852 X 18 i 21 – opis Osjaku oraz rysunek przedstawiający rzekomy grobowiec Bolesława Śmiałego

~1869 Koronacja Matki Boskiej, Chrystus na Sądzie Ostatecznym

1878 Matka Boska z Dzieciątkiem, św. Dominik, św. Katarzyna Sieneńska ołtarzyk w zakrystii

1880 Chrystus w domu Szymona w predelli kaplicy św. Marii Magdaleny

1890 – akwarela Chrystus z Samarytanką przy studni Jakubowej

1894Św. Dominik w klasztorze dominikanów

kalendarium

1844-1848 – studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych

1848-1852 – zajmował się nauczaniem rysunków i studiował literaturę grecką

1852 – w klasztorze paulinów w Częstochowie

1852 – na jesieni wyjechał do Rzymu

1852 X – w Osjaku, Węgry

1852-1876 - przebywał w Rzymie

1859 - jako brat Angelico został tercjarzem dominikańskim w klasztorze św. Sabiny

1862- jego pracownię odwiedził papież Pius IX

1870 – brał udział w wystawie sztuki religijnej w Rzymie

1872 – w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie wystawiono jego Najświętszą Pannę Szkaplerzną

1875 – wezwany przez zakon do Krakowa

1876 – osiadł w Krakowie

źródła:

Aleksandra Melbechowska-Luty, Drewaczyński Jan Franciszek, [w:] Jolanta Maurin-Białostocka i in.: „Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających”, tom II, Wrocław 1975  

Aleksander Przezdziecki, Edward Rastawiecki, Wzory sztuki średniowiecznej i z epoki Odrodzenia po koniec wieku XVII w dawnej Polsce, Warszawa-Paryż, 1853-1869

 Polski Słownik Biograficzny. T. 5: Dąbrowski Jan Henryk – Dunin Piotr, KrakówPolska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, Kraków 1939-1946

Adam Bochnak, Jan Samka (red.), Kościoły i klasztory Śródmieścia, 2, „Katalog Zabytków Sztuki w Polsce”, Warszawa 1978

Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888