Stanisław Durink
Doring, Dorynk, Durnik, Durynk, Drwink,
(? – przed 26 stycznia 1492 Kraków)
malarz, iluminator
rodzina
syn Piotra Olejarza (Oleator, Olsleger, zwany też Gliwicz, Gleiwicz, zapewne od Gliwic skąd przybył do Krakowa), zmarł w 1451 roku
biogram
Był ściśle związany z Janem Długoszem, kapitułą krakowską oraz dworem królewskim, choć nie należał do krakowskiego cechu malarzy.
Wykonywał prace dla Kazimierza IV Jagiellończyka, w korespondencji posługując się tytułem „pictor et illuminator regius”, a swoje listy opatrywał pieczęciami – początkowo okrągłą, później sześcioboczną.
Po śmierci ojca odziedziczył prawo patronatu nad dwiema altariami, ufundowanymi w 1440 roku przez krakowskiego kupca Piotra Hirschberga, spokrewnionego z Durinkiem. Były to ołtarze św. Agnieszki w kościele Mariackim oraz Świętych Apostołów w kościele św. Szczepana.
Jedynym dziełem, którego autorstwo można mu z całą pewnością przypisać, są wizerunki 56 chorągwi krzyżackich – w większości zdobytych pod Grunwaldem – zamieszczone w dziele Jana Długosza Banderia Prutenorum. Ilustracje te najpewniej powstały na zamówienie biskupa Zbigniewa Oleśnickiego. Zostały wykonane gwaszem na pergaminie i opatrzone komentarzami.
Na podstawie informacji o jego zobowiązaniu finansowym wobec Mikołaja Szeteszy, skryptora i wikariusza katedralnego (6 florenów i 1 grzywna), przypuszcza się, że mógł być twórcą iluminacji w dwóch kodeksach katedry krakowskiej: antyfonarzu (zaginionym podczas II wojny światowej) oraz graduale łęczyckim, ufundowanym przez kanonika krakowskiego Adama Będkowskiego.
Pod koniec życia przyjął niższe święcenia kapłańskie.
wybrane prace:
1448 – ilustracje do kodeksu Banderia Prutenorum Jana Długosza
1457 – antyfonarz ?
1467 – graduał łęczycki ?
kalendarium
1443-1492 – działał w Małopolsce
1451 – przejął patronat nad dwiema altariami
1451 – malarz królewski
1462, 1463 – używał w listach pieczęci okrągłej
1463 – w Stopnicy
1474 – winien był Mikołajowi Szeteszy pieniądze
1478, 1481 – używał w listach pieczęci ośmiokątnej
1478 – w Sulejowie
1481 – w Piotrkowie
źródła:
Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, t. 2, D-G, Wrocław 1975
Polski Słownik Biograficzny. T. 6: Dunin Rodryg – Firlej Henryk, Kraków 1948