Zbigniew Kazimierz Dymmek

Dymek

(29 marca 1896 Warszawa – 20 kwietnia 1948 Katowice)

dyrygent, pianista i kompozytor, pedagog 

rodzina

syn Stanisława i Franciszki z domu Słomczyńskiej 

                                                I                                      II

                             Zbigniew Dymmek, I między 1918 a 1929, II 1925-1932 źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe, zakład fotograficzny Marya, Kraków

1 lutego 1932 roku, w Warszawie, poślubił Tacjannę Paulinę Humeniuk

biogram

           Edukację muzyczną rozpoczął w Piotrogrodzie w konserwatorium działającym przy Carskim Rosyjskim Towarzystwie Muzycznym, a następnie kontynuował naukę w warszawskim Instytucie Muzycznym. Studiował tam fortepian u A. Michałowskiego i H. Melcera, kompozycję pod kierunkiem R. Statkowskiego oraz dyrygenturę u E. Młynarskiego. Studia kompozytorskie ukończył w Lipsku, gdzie kształcił się u Paula Graenera, natomiast w zakresie dyrygentury doskonalił się jako asystent A. Toscaniniego w mediolańskiej La Scali.

           Pełnił funkcję dyrygenta Opery Pomorskiej, obejmującej Bydgoszcz, Toruń i Grudziądz, a także był profesorem Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, prowadząc zajęcia z fortepianu i dyrygentury kameralnej. Wykładał również w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach. Występował zarówno jako pianista, jak i dyrygent.

           Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Katowic, gdzie objął stanowisko dziekana Wydziału Instrumentalnego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Zorganizował tam orkiestrę Związku Zawodowego Muzyków, która dała początek dzisiejszej Śląskiej Filharmonii Państwowej. Dyrygował wykonaniem „Halki” Stanisława Moniuszki, inaugurując działalność Opery Śląskiej. Wkrótce jednak zrezygnował z pracy w operze i objął funkcję dyrygenta oraz kierownika artystycznego Filharmonii Śląskiej.

            Był także kompozytorem, lecz znaczna część jego dorobku uległa zniszczeniu w czasie wojny. Wśród jego uczniów znaleźli się m.in. Maria Bilińska-Riegerowa, Mieczysław Drobner, Wacław Geiger, Adam Kaczyński i Adam Rieger.

kalendarium

1912-1918 – studiował w Petersburgu

1918-1921 – studiował w Warszawie

1919 - pierwsza nagroda na Konkursie Pianistycznym im. I. Paderewskiego w Lublinie

1921 – uzyskał dyplom

1925-1927 - dyrygent Opery Pomorskiej

1927-1938 – prowadził orkiestrę uczniowską w Krakowie

1928-1939 - profesor w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie

1930–1939 - profesor w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach

1930-1933 – prowadził klasę dyrygentury w Krakowie

1945 – powrócił do Katowic

1945-1948 - profesor w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach

1945 VI 14 - poprowadził wykonanie Halki S. Moniuszki

źródła:

Tadeusz Przybylski, Z dziejów nauczania muzyki w Krakowie od średniowiecza do czasów współczesnych, Kraków 1994

Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko. Kraków 2008

Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Opera Śląska 1945–1955, Katowice 1956

30 lat PWSM w Katowicach 1929–1959, red. L. Markiewicz, Kraków 1960

Kraków muzyczny 1918–1939, red. Mieczysław Drobner i Tadeusz Przybylski, Kraków 1980