kalendarium

1872 - rozpoczął naukę w szkole oo. Bernardynów w Zbarażu
1878 - rozpoczął naukę w gimnazjum w Stanisławowie
1882 V - wydalony z gimnazjum
1884 IX - przeniósł się do Lwowa
1886 IX - guwerner dzieci znajomych swoich rodziców w jednej ze wsi na Podolu
1888 IV 8 - eksternistycznie dopuszczony do egzaminu maturalnego
1888 IX 22 - otrzymał świadectwo dojrzałości
1888 X - rozpoczął studia na UJ
1889 - podjął korepetycje w Łomżyńskim
1889 V 1/2 - aresztowany
1889 XI 11 - wydalony z Królestwa Polskiego i relegowany z UJ
1890 I - wyjechał do brata do Davos w Szwajcarii
1890 X 1 - powrócił do Galicji
1890 X - wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego
1890 XI 7 - na poufnej naradzie we Lwowie zainicjował utworzenie Partii Robotniczej w Galicji
1891 V 1 - przemawiał na wiecu wyborczym we Lwowie
1891 VI - reprezentował Partię Robotniczą w Wiedniu na Kongresie Socjalno-Demokratycznej Partii Robotniczej Austrii
1891 VIII - brał udział w obradach II Międzynarodowego Kongresu Socjalistycznego w Brukseli
1891 IX - objął kierownictwo berlińskiej redakcji „Gazety Robotniczej”, wydawanej przez Socjalno-Demokratyczną Partię Niemiec i wspieranej przez Towarzystwo Socjalistów Polskich 
1892 - wziął udział we Lwowie w I Zjeździe Partii Robotniczej, na którym przemianowano Partię Robotniczą na Socjalno-Demokratyczną Partię w Galicji
1892/1893 - wypoczywał w Karpatach
1893 II - przeniósł się do Krakowa
1893 III - uczestniczył w II Kongresie socjalistycznym w Krakowie i trafił na 5 dni do aresztu
1893 X - przeniósł się do Lwowa
1896 - brał udział w międzynarodowym kongresie, który odbył się w Londynie
1897 III - wybrany z okręgu krakowskiego do Rady Państwa w Wiedniu, gdzie pełnił funkcje przewodniczącego klubu Związku Posłów Socjalno-Demokratycznych
1897 IX - na V Zjeździe SDPG we Lwowie z jego inicjatywy podjęto decyzję o objęciu działalnością partyjną części Śląska należącego do państwa Habsburgów
1900 - ponownie wybrano go do Rady Państwa z okręgu krakowskiego
1902-1919 - radny w Radzie Miejskiej m. Krakowa
1905 - poparł walkę z caratem prowadzoną przez polskich socjalistów
1905 XI - jeden z organizatorów strajku powszechnego w Galicji i całej Austrii
1906 - w wewnętrznym konflikcie PPS pomiędzy „starymi” i „młodymi” udzielił poparcia tym pierwszym
1907 XII - w wyborach dodatkowych, wybrano go do Rady Państwa z okręgu frysztackiego na Śląsku
1910 IX - X - przebywał w USA, dokąd wyjechał na zaproszenie Związku Socjalistów Polskich w Ameryce Północnej
1911 - wybrany do Rady Państwa, tym razem z okręgu krakowskiego
1912 XI 10 - w Wiedniu wziął udział w spotkaniu działaczy niepodległościowych, na którym utworzono Tymczasową Komisję Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych. Pełnił w niej funkcję delegata PPSD
1914 VIII - przyłączył się na krótko do I Kompanii Kadrowej
1914 VIII 16 - w powstałym Naczelnym Komitecie Narodowym, wszedł w skład Sekcji Zachodniej
1914 XI - po ewakuacji NKN do Wiednia, stał się członkiem jego Komisji Wykonawczej
1915 I - reprezentując NKN wyjechał do Berlina, gdzie przekonywał do Legionów Polskich
1916 III - jeden z inicjatorów wejścia Klubu Polskich Socjalnych Demokratów w skład Koła Polskiego, którego został wiceprezesem
1917 VII 31 - wystąpił z NKN
1918 X 28 - po utworzeniu w Krakowie Polskiej Komisji Likwidacyjnej początkowo wszedł w skład jej prezydium, po kilku dniach jednak wycofał się z PKL
1918 XI 6/7 – w nocy stanął na czele Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Lublinie, jednak po powrocie J. Piłsudskiego oddał mu władzę
1918 XI 14 - Piłsudski powierzył mu misję utworzenia rządu
1918 XI 17 - po nieudanej próbie budowy koalicyjnego gabinetu ustąpił na rzecz Jędrzeja Moraczewskiego
1919 I 26 - wybrany do Sejmu Ustawodawczego, w którym stanął na czele klubu parlamentarnego Związku Polskich Posłów Socjalistycznych
1919 IV 26 - na rozpoczętym kongresie zjednoczeniowym PPS został jednym z trzech przewodniczących Rady Naczelnej oraz członkiem CKW
1919 VIII 21 – przemawiał na Rynku Głównym w Krakowie na wiecu zwołanym przez Towarzystwo Obrony Kresów Zachodnich
1920 IV - XII - pełnił funkcję przewodniczącego sejmowej komisji spraw zagranicznych
1920V 1 – przemawiał na zgromadzeniu na Rynku Kleparskim
1920 VII 21 - w obliczu inwazji bolszewickiej, został wicepremierem Rządu Obrony Narodowej i poprowadził szeroko zakrojoną akcję propagandową w kraju i za granicą na rzecz skupienia wszystkich sił do walki z Armią Czerwoną
1920 VII 24 - 1921 I - w składzie Rządu Obrony Narodowej sprawował stanowisko jako zastępca prezydenta ministrów
1921 III 27 – wziął udział w pierwszym powojennym święconym zorganizowanym przez prezydenta miasta J. K. Federowicza
1922 III 26 – w sali „Sokoła” wziął udział w wiecu urzędników i robotników zorganizowanym pod hasłem walki z drożyzną
1922 XI - w wyborach do Sejmu ponownie uzyskał mandat poselski
1923 - z jego inicjatywy założone zostało Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego, w którym przez dziesięć lat pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Głównego
1924 I 1 - na XIX Kongresie PPS w Krakowie wybrany został prezesem Rady Naczelnej
1924 X 26 – wszedł w skład krakowskiej delegacji na uroczystości pogrzebu H. Sienkiewicza w Warszawie
1924 X 31 – podczas obchodów 6-tej rocznicy wyzwolenia Krakowa, na Rynku Głównym, wśród innych uczestników przejmowania władzy w 1918 roku otrzymał srebrny krzyż pamiątkowy
1925 IX 26 - objął stanowisko wicemarszałka Sejmu
1926 X - 1928 IV - redaktor naczelny opozycyjnego wobec sanacji tygodnika „Pobudka”
1929 X - broniąc zasad demokracji parlamentarnej, stanowczo odmówił otwarcia sesji sejmowej w obecności ponad stu uzbrojonych oficerów towarzyszących J. Piłsudskiemu
1930 - jako marszałek Sejmu wsparł działania opozycji, tzw. „Centrolewu”, wysyłając między innymi depeszę solidaryzującą się z obradującym w Krakowie Kongresem Obrony Prawa i Wolności Ludu
1930 XI - po rozwiązaniu parlamentu przez Prezydenta RP (30 sierpnia 1930), ponownie uzyskał w wyborach mandat poselski
1931 V - obradujący w Krakowie XXII Kongres PPS po raz kolejny wybrał go na przewodniczącego RN
1931 II - przez ponad pięć lat aż do śmierci przebywał w sanatorium w Bystrej Śląskiej
1932 - złożył rezygnację z funkcji prezesa TUR
1934 V - na XXIII Kongresie PPS w Warszawie otrzymał tytuł honorowego przewodniczącego
1936 XI 3 - miasto zorganizowało mu uroczysty pogrzeb
1937 - jego imieniem nazwano aleję w dzielnicy Grzegórzki biegnącą od ulicy Grzegórzeckiej do ulicy Podgórskiej
1986 - na fasadzie kamienicy przy ulicy Kremerowskiej 6, gdzie mieszkał, umieszczono tablicę pamiątkową
2018 – pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego